Bez wątpienia król Zygmunt Stary to jedna z najważniejszych postaci w dziejach Krakowa. Największym symbolem jego epiki jest bezsprzecznie Wawel, który został na rozkaz króla przebudowany do rezydencji renesansowej. Kraków za panowania Zygmunta Starego był stolicą Polski, nie dziwi więc, że zamek królewski miał stać się prawdziwym centrum renesansu w Europie Środkowej. Na wiek XVI przypada pełen rozkwit kultury i sztuki. Do dziś możemy podziwiać architekturę renesansową na Wawelu.
Ponad to za sprawą króla Zygmunta Starego powstał renesansowy dziedziniec arkadowy, a także słynna Kaplica Zygmuntowska – jedno z najpiękniejszych dzieł sztuki tego okresu, miejsce wiecznego spoczynku króla oraz najczęściej odwiedzana kaplica przez turystów.
Ale nie tylko król Zygmunt Stary przyczynił się do rozwoju i rozkwitu kultury w Krakowie. Ogromny wpływ na to miała także jego żona, królowa Bona Sforza. Przywiozła ona z Włoch nie tylko włoskie zwyczaje i smaki, ale także nowych artystów, architektów i ogrodników. To ona rozwinęła ogrody na Wawelu, wprowadzając do Krakowa zupełnie nowe rośliny.
Za rządów Zygmunta Starego i królowej Bony Kraków przeżywał złoty wiek. Wawel był symbolem nowoczesnej monarchii, a miasto wyróżniało się kulturą oraz sztuką, dając Krakowowi sławę na całą Europę. Spacerując dziś po Wawelu i ulicach Krakowa można poczuć echo tamtych czasów i potęgi renesansowego dziedzictwa.
